فرهنگ خودشیفتگی
یکی از مشهورترین و جنجالی‌ترین کتاب‌ها در نقد فرهنگ آمریکایی. کریستوفر لش نشان می‌دهد که در آمریکای معاصر بحران فراگیر اعتماد به‌وجود آمد، طوری که نه‌فقط نسبت به سیاستمداران و رهبران بدگمانی هست، بلکه حتی دانش‌هایی همچون تاریخ و ادبیات نیز نسبت به وضعیت فعلی بشر نامربوط به شمار آمدند. چنین وضعی پیامدهای روانی خاصی دارد. این سبک زندگی فردی و شرایط اجتماعی زمینۀ شکل‌گیری شخصیت خودشیفته (نارسیس) است که باعث می‌شود فرد از تعهد به و رابطۀ پایدار با دیگری تن زند. نیز نمی‌تواند محدودیت‌ها را بپذیرد. لش ویژگی‌های شخصیت خودشیفته را برمی‌شمرد و انواع گوناکون پیامدهای روانی آن را تشریح می‌کند.
اینک نیچه
کتاب که زیادی خوب باشد، آن‌گاه دغدغۀ خواننده این می‌شود که نکند به اندازۀ کافی حجیم نباشد! ولی کدام کتاب خیلی خوبی هست که کم نباشد، حتی اگر هزار صفحه باشد؟! تنها راه جبران این کمبود آهسته‌خوانی و دوباره‌خوانی است، به‌اضافۀ سرک‌کشیدن‌های موردی و نوک‌زدن‌های دزدکی. ذره‌ذره ضربه می‌زنیم، گویی که می‌خواهیم همۀ ذرات کتاب را بر تمام نقاط بدن‌مان تتو کنیم. واقعاً هم اثرش نازدودنی است. اصلاً بخشی از خود ما می‌شود. به همین دلیل، برای این کتابِ هشتصدصفحه‌ای سهمیۀ دوماهه در نظر گرفتم؛ روزی ده‌دوازده صفحه. اما هر بار شروع می‌کردم تا پنجاه صفحه می‌لغزیدم. خودبه‌خود ناپرهیزی می‌کردم. دوهفته‌ای تمام شد.
+ برای خواندن متن کامل این معرفی کتاب بر روی تصویر کلیک کنید.
راز
کوچک، اما شاهکار. مختصر ولی دقیق. استخوان‌بندی‌اش قوی و جمله‌جمله‌اش تراش‌خورده. شروع خوب و عجیب با پایان خوب‌تر و عجیب‌تر. شخصیت‌پردازی، پیرنگ، تعلیق، سبک، نثر، فضاسازی همه و همه عالی و درخشان. و اگر کسی به واقعیت علاقه دارد، واقعی. نویسنده با ترکیبی از خیال و حقیقت دست به روانکاوی خانوادۀ خود می‌زند تا رازی را آشکار سازد که سال‌ها بر سینه‌اش سنگینی می‌کرد. آن‌چه کشف می‌کند رخدادی بس تراژیک است که هم ریشه در مرگ دارد و هم پیامدهای دور مرگباری به بار می‌آورد. لابه‌لای اتفاقات بزرگ هم جزئیاتی آموزنده جای گرفته‌اند که همانند کلیت داستان درخشان‌اند.