هوشنگ گلشیری (تاریخ شفاهی ادبیات معاصر ایران)
دبیر مجموعه: محمدهاشم اکبریانی
گفتگو: مریم طاهری مجد
ناشر: نشر ثالث
شانزده مصاحبۀ جذاب دربارۀ هوشنگ گلشیری (1316-1379) به‌علاوۀ چند پیوست (زندگی‌نامه، فهرست آثار، سال‌شمار زندگی و مجموعه‌ای از ده‌ها عکس). مصاحبه‌شوندگان عبارتند از: خویشاوندان (مادر، همسر، خواهر و خواهرزاده)، دوستان (ضیاء موحد، محمد حقوقی، ناصر مطیعی، بهمن فرمان‌آرا و…)، شاگردان، همراهان و کسانی که او را می‌شناختند. پرسش‌ها دربارۀ زندگی شخصی، اخلاق فردی، خاطرات خاص، روش خواندن و نوشتن، فعالیت‌های ادبی و سیاسی گلشیری هستند، نیز کتاب‌هایی که می‌خواند و عقایدی که داشت. خواننده هم با یک حال‌وهوای کلان فرهنگی-اجتماعی آشنا می‌شود و هم با یک زمانۀ تاریخی. کتاب پر است از نکات عبرت‌آموز در زمینه‌های گوناگون، و برای علاقمندان به ادبیات معاصر ایران درس‌های بسیاری دارد.
گزارمان هم چشم!
همین اول کار، هنوز هیچی نشده، برخی از دوستان کتاب‌دوست پیام‌پسغام فرستاده‌اند و می‌فرمایند که از معرفی کتاب‌ها استقبال می‌کنند، اما طولانی بودن‌شان کار خواندن را سخت می‌کند. پیشنهاد کرده‌اند کتاب‌ها را به‌طور مختصر معرفی کنیم.
من نمی‌دانم کسی که حوصلۀ خواندن یک معرفی هزارکلمه‌ای را ندارد، چطور می‌خواهد اصل کتاب را مطالعه کند؟!
با وجود این، پیشنهاد وسوسه‌کننده‌ای بود و دوست داریم آن را انجام دهیم. البته معرفی‌های بلند سر جای خودشان خواهند بود، اما معرفی‌های خیلی کوتاه برای بعضی از کتاب‌های خیلی خوب خواهیم نوشت؛ آن‌قدر کوتاه که خواننده قبل از این‌که پلک بزند، چشم‌هایش آن را یک لقمه کند. همچنین کتاب‌های خیلی خوبی را معرفی می‌کنیم که چندان مشهور نیستند. همه به شرط چاقو!
این را هم عرض کنم که این نوع معرفی کتاب، در دنیا مرسوم است. نمونۀ برخی از آنها را در پشت جلد کتاب‌ها دیده‌اید؛ معرفی‌های 150 و 100 کلمه‌ای. حتی معرفی‌های 50 و 25 کلمه‌ای هم می‌نویسند. این نوع معرفی‌های بسیار کوتاه را Annotation می‌نامند. اساتید فن این کلمه را به گزارمان ترجمه کرده‌اند. ما هم برای شما از همین‌ها خواهیم نوشت.
سپاس از تنبلی دوستان!
